Umożliwiają leasingobiorcy używanie auta przez wskazany w umowie okres oraz zazwyczaj możliwość zakupu pojazdu po jego zakończeniu. Korzystający zobowiązany jest na jej podstawie wnieść tzw. opłatę początkową (stanowiącą do 30% wartości używanego pojazdu), a następnie uiszczać, najczęściej w miesięcznych odstępach czasu, raty leasingowe.

Ich wysokość jest uzależniona od wysokości opłaty wstępnej oraz okresu trwania umowy, a także ewentualnie od ceny, po jakiej będzie możliwe nabycie samochodu po zakończeniu umowy leasingu. 

Rodzaje leasingu

Należy rozróżnić dwie formy leasingu: operacyjny oraz finansowy. Zostały one wskazane przez ustawodawcę w Ustawie z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (Dz.U.09.152.1223). Pierwszy z nich polega na czasowym przekazaniu leasingobiorcy w użytkowanie dobra inwestycyjnego. Charakteryzuje się tym, iż przedmiot leasingu (w tym przypadku samochód) znajduje się wśród składników majątkowych leasingodawcy.

On też dokonuje odpisów amortyzacyjnych. Korzystający z pojazdu ma natomiast prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu raty leasingowe netto oraz opłatę wstępną. Podobnie, zalicza do kosztów wszelkie wydatki eksploatacyjne związane z leasingowanym pojazdem, takie jak zakup paliwa czy części zamiennych.

Umowa leasingu operacyjnego jest zawierana jest na okres krótszy niż okres zużycia leasingowanej rzeczy. Po jej upływie natomiast leasingobiorca ma prawo wykupić przedmiot leasingu. Czas trwania tej umowy jest uzależniony od przepisów podatkowych, wskazujących minimalny okres trwania umowy, w zależności od tego co jest jej przedmiotem oraz jaki jego jest okres amortyzacji. 

Polecamy: Samochód poleasingowy alternatywą dla małej firmy