Zakładając, że kradzież samochodu spowodowała nieodwracalną jego utratę podatnik może zaliczyć niezamortyzowaną wartość samochodu do kosztów uzyskania przychodów, warunkiem jest jednak, że wcześniej wykupił dobrowolne ubezpieczenie auto casco.

Powyższe wynika wprost z art. 16 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (i analogicznie art. 23 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zgodnie z ww. przepisem nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym.

Wykupienie ubezpieczenia auto casco, poza korzyścią płynącą z możliwości uzyskania odszkodowania, decydować będzie również o skutkach podatkowych kradzieży. Jak wspomniano, zasada powyższa znajdzie zastosowanie w przypadku, gdy utrata samochodu jest definitywna. W jaki sposób to stwierdzić nie jest natomiast rzeczą oczywistą. Istnieje bowiem przecież szansa, że samochód się odnajdzie. 

Polecamy: Wymień samochód firmowy

W praktyce niezbędnym warunkiem minimalnym jest posiadanie policyjnego protokołu zgłoszenia popełniania przestępstwa. Na ogół organy podatkowe zaakceptują taki protokół jako dostateczną przesłankę do spisania niezamortyzowanej wartości samochodu do kosztów podatkowych. Niemniej zaznaczyć należy, że jedynym pewnym sposobem udokumentowania definitywnej utraty samochodu jest postanowienie umarzające postępowanie karne.